بنر پکیج صفر تا صد دونده
فرم دویدنمبتدیان

تاب بازوی صحیح دونده استقامتی و سرعتی

تاب سخت‌تر بازوها شما را سریعتر نمی کند !.

طبق گفته پروفسور جان بریور (Jhon Brewer) نویسنده علم دویدن: بهینه‌سازی تمرینات و عملکرد: ” تمایز خیلی زیادی بین حرکت بازوی کارآمد در دو مسافتی و دو سرعتی وجود دارد. این قضیه به قانون سوم نیوتون مرتبط است، هر کنشی، واکنشی در جهت مخالف خود و با اندازه برابر خود دارد. و اما تاب بازوی صحیح دونده استقامتی و سرعتی:

تاب بازوی صحیح دونده استقامتی
تاب بازوی صحیح دونده استقامتی

تاب بازوی صحیح دونده استقامتی: دو با سرعت ثابت

در دوهای با حالت ثابت (مانند دوهای نیمه-استقامت و استقامتی)، تاب بازو یک فرآیند غیرفعال (به اندازه دو سرعتی فعال/موثر نیست) است که به نیروهای واردشده بر تنه به وسیله پاها واکنش نشان می‌دهد. حرکت ستون فقرات، پیچیدن و بازشدن، به کنترل حرکات پاها کمک می‌کند و نیاز به تاب بازوی شدید را کاهش داده که در نتیجه در انرژی نیز صرفه‌جویی می‌شود.

نکته-۱: شما نمی‌توانید با تاب بازوی شبیه دونده‌های سرعتی (در ادامه خواهید دید) دوهای استقامتی یا نیمه‌-استقامتی را بدوید، چون باعث هدررفت انرژی بسیاری شده و روی عملکردتان تاثیر منفی خواهد داشت و البته دونده نیز طی دویدن فشار و ناراحتی زیادی را باید تحمل کند.

نکته-۲: در دوهای مسافتی و نیمه-استقامتی زاویه آرنج و بازو تقریبا ۹۰ درجه یا کمتر است و طی دویدن این زاویه ثابت می‌ماند.

بنر پکیج صفر تا صد دونده
تاب بازوی صحیح دونده سرعتی
تاب بازوی صحیح دونده سرعتی

تاب بازوی صحیح دونده سرعتی: تاب بازو دو سرعتی

در دو سرعتی، بالاتنه خیلی سفت‌تر است. سرعت بیشتر پاها و به عقب‌رفتن خیلی بیشتر (بازشدن بیشتر) پای عقبی باعث ایجاد یک مومنتوم (نیروی حرکتی لحظه‌ای) خیلی بزرگ می‌شود، بنابراین تاب بازوها باید برای مقابله با این نیروها، بازتر باشد. حرکت بازو حرکتی رو به جلو و رو به عقب با کمی یا بدون عبور از بدن است.

نکته: برخلاف دوهای استقامتی و نیمه-استقامتی در دوهای سرعتی، هنگامی که بازو به عقب برده می‌شود، زاویه آرنج باز شده و با آوردن به جلو، زاویه بسته می‌شود.

با این ویدیو تفاوت‌ها را بهتر متوجه خواهید شد.

جمع‌بندی

خود واکنش طبیعی بدن به دوهای سرعتی و نیمه-استقامتی به بالا به شکلی است که بهترین تاب بازو را انتخاب می‌کند و اگر دونده مانع حرکت طبیعی بدن‌اش شود هم روی عملکرد وی تاثیر منفی گذاشته هم باعث هدررفت انرژی و ناراحتی وی حین دویدن می‌شود.

برای مثال اگر دونده مسافتی بی‌جهت در تاب بازوها، آنها را خیلی عقب‌تر از لگن برده یا زاویه باز آرنج را مانند دونده‌های سرعتی اعمال کند یا دونده‌های سرعتی تاب بازوی دونده‌های استقامتی را اعمال کنند، این کار برخلاف واکنش طبیعی بدن است. برخلاف میل طبیعی بدن خود رفتار نکنید.

منبع: RUNNERSWORLD

چقدر این مطلب برایتان مفید بود ؟

برای امتیازدهی بر روی ستاره ها کلیک کنید

بنر پکیج صفر تا صد دونده

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا